Το νησί της Λήμνου έχει μια ξεχωριστή παράδοση στην παρασκευή τυριών. Αυτά είναι γνωστά σε ολόκληρη την Ελλάδα για την ποιότητα παρασκευής τους και τη μοναδική παραδοσιακή γεύση τους. Το Καλαθάκι Λήμνου και το Μελίχλωρο είναι τα πιο διαδεδομένα.

   Το Καλαθάκι Λήμνου είναι παραδοσιακό λευκό τυρί άλμης με Προστατευόμενη Ονομασία Προέλευσης. Η καλύτερη ποιότητα τυριού λαμβάνεται από το πρόβειο γάλα συχνά όμως χρησιμοποιούνται για την Παρασκευή του και μίγματα του με γίδινο στα οποία όμως η αναλογία του τελευταίου δεν ξεπερνά το 30%. Την ονομασία του την οφείλει στα μικρά πλεκτά ψάθινα καλούπια-καλαθάκια, που χρησιμοποιούνταν παλαιότερα για τη στράγγισή του, το ανάγλυφο της επιφάνειας των οποίων αποτυπώνεται στην επιφάνεια του τυριού.

Σήμερα τα καλαθάκια αυτά έχουν αντικατασταθεί με πλαστικά παρόμοιου μεγέθους και εμφάνισης, τα οποία όμως αντέχουν περισσότερο και καθαρίζονται ευκολότερα. Ακριβή στοιχεία για το πότε και που πρωτοκατασκευάστηκε το τυρί αυτό δεν υπάρχουν. Το πιο πιθανό είναι ότι το πρωτοπαρασκεύασαν μοναχοί που ζούσαν τον περασμένο αιώνα στο νησί.

   Το Μελίχλωρο παρασκευάζεται παραδοσιακά στη Λήμνο από πρόβειο γάλα. Βασικό στάδιο της τεχνολογίας του αποτελεί η έκθεση του, μετά τη στράγγιση και μορφοποίησή του, σε σκιερούς χώρους, στην ατμόσφαιρα  σε περιόδους που η σχετική υγρασία της είναι χαμηλή- από Μάιο και μετά- με συνέπεια την αφυδάτωση του. Ο βαθμός και η ταχύτητα αφυδάτωσης εξαρτάται κυρίως από τις ατμοσφαιρικές συνθήκες και τη διάρκεια έκθεσης του τυριού σ’ αυτές. Όταν η αφυδάτωση είναι περιορισμένη, το τυρί αποκτά υφή μεταξύ χλωρού και ξηρού- μελίχλωρο – χρησιμοποιείται κυρίως για επιτραπέζιο ή για σαγανάκι. Προχωρημένη αφυδάτωση δίδει ξηρό τυρί, σκληρό για τρίψιμο, που διατηρείται σε συνθήκες περιβάλλοντος επί μήνες.

   Τελευταία το τυρί αυτό παρασκευάζεται και σε εκσυγχρονισμένα τυροκομεία του νησιού τα οποία μετά την ελεγχόμενη μέτρια αφυδάτωση το τοποθετούν σε πλαστικές συσκευασίες, υπό κενό και το προωθούν στη μορφή αυτή για κατανάλωση.